در دنيا و هم در آخرت . به هرحال مسلمانى كه روى خط حق و حقيقت است و سراغ پستى و زشتى نمى رود كه اين زشتى و پستى او الگو بشود براى ديگران - چه فقير باشد چه ثروتمند - اين انسان منتظر مزد خيلى خوب از خداست ، همچون قماربازى كه به فوت و فن قماربازى كاملاً وارد است و منتظر است پولى به جيب بزند . « وَكَذلِكَ الْمَرْءُ الْمُسْلِمُ الْبَرِيءُ مِنَ الْخِيَانَةِ يَنْتَظِرُ مِنَ اللَّهِ إحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ » ( همين طور مرد مسلمانى كه از خيانت دور باشد از خدا انتظار يكى از دو خوبى را دارد . ) يعنى اگر غنىّ است از مال مردم و از بيت المال دزدى نكرده بلكه از راه حلال به دست آورده ، اگر فقير است دينش را به مردم نفروخته است ، قساوت ندارد و مردم را اذيت نكرده است . « إمَّا دَاعِىَ اللَّهِ فَمَا عِنْدَاللَّهِ خَيْرٌ لَهُ » ( يا منتظر داعى خداوند و مرگ و شهادت است ، پس آن چيزى كه نزد خداست برايش خوب است . ) منتظر داعى خداوند است يعنى اين كه مثلاً در راه خدا شهيد شود و سعادت آخرت پيدا كند و يا اجلش برسد و در پيش خدا و عالم ديگر سعادتمند شود . « وَإمَّا رِزْقَ اللَّهِ فَإذَا هُوَ ذُو أَهْل وَمَال ، وَمَعَهُ دِينُهُ وَحَسَبُهُ » ( يا منتظر رزق خداست و در اين صورت هم صاحب اهل و اولاد است و هم صاحب مال ، و با اوست دين و حسبش . ) آدمى كه منتظر روزى خدا در دنياست و مى خواهد كه خدا به او روزى بدهد ، هم صاحب اهل و اولاد است و هم صاحب مال ، و دينش هم با اوست ، حسب او هم با اوست ، يعنى شخصيت انسانى او هم با اوست ، دنائت و پستى را مرتكب نشده است تا سبب بى شخصيتى شود .